Saint Louis, ronde 5 t/m 7

(RdV) 

——————————————————————————

Ronde 5: Met zwart verloren van Oekraïense IM (2487)
Ronde 6: Met zwart remise tegen Turkse GM (2552)
Ronde 7: Met wit verloren van Amerikaanse GM (2393) 

—————————————————————————— 

(Rens) – In de inleiding naar de eerste 4 ronden van dit toernooi schreef ik over de gok hoeveel punten Robby moet halen in deze groep om een GM norm te scoren. 6 uit 9 was mijn aanname.

Helemaal MIS! Rekenwonder Max Kanbier, die net de Arbiters Manual van de Fide uit zijn hoofd leert, in verband met zijn voorbereiding op het examen voor Scheidsrechter 4, rekent het ons voor. (Waar zouden we zijn zonder de oplettende lezers.)

Robby moet een TPR halen van 2599,5. De gemiddelde tegenstand in zijn groep is 2431. Hier moet dus 169 punten boven worden gescoord. Dat betekent een 72% score volgens de tabel in de Fide Manual op pagina 225. Omdat je een half procent correctie mag toepassen wordt de berekening, 0,715 x 9 (ronden) = 6,435, afgerond 6,5. Dus 6,5 uit 9 is voldoende voor een GM norm.

Nu maar hopen dat Robby dit al wist.

Ronde 5: Een forse uitglijder in de opening

Na 4 ronden staan Robby en IM Evgeny Shtembuliak uit de Oekraïne samen aan kop met 3 uit 4. Als zij in ronde 5 tegen elkaar mogen ga je er eens goed voor zitten (midden in de nacht, Rob en ik werken in nu ploegendiensten). Evgeny komt met Engels 1.c4, een opening die hij in verhouding weinig heeft gespeeld, maar die vooral de laatste maanden erg populair is geworden bij hem, en daar zal een reden voor zijn.

Robby die zich nauwelijks meer laat verrassen in de openingen, en veel van voor tot achter kent, weet het na 4 zetten niet meer en dat breekt hem enorm op. Op het eerste oog bouwt hij nog een solide stelling op maar het voelt niet goed, wit heeft alles, ruimtevoordeel, kan breken waar en wanneer hij wil en zwart zo met een slechte pionnenstructuur opzadelen. De zwarte stukken werken ook maar moeilijk samen en de witte stelling speelt als vanzelf.
Robby blijft lang doorvechten, maar het is tegen de bierkaai, en dan weet je op voorhand al dat je gaat verliezen. En zo gebeurde het.

Niet getreurd, nog 4 ronden te gaan. Alle kansen op een topklassering.

Ronde 6: Dubbel spektakel

Zou de Turk al zijn hersteld van de nederlaag die hij vorige week van Robby aan de broek kreeg.
Vast wel. Was het toen een spektakelpartij wat krijgen we nu voorgeschoteld. Opnieuw heeft Robby zwart, krijgen we een herhaling van zetten, met ergens een verbetering van de Turkse GM Marandi?

Zeker niet, het wordt een totaal andere start. Dit keer Spaans from the black side. Wel eens leuk te zien wat Robby eigenlijk speelt tegen zijn eigen opening. Geweldig hoe de heren weer moeiteloos minimaal 15 zetten theorie aantikken in een opening met zoveel varianten. Het wordt familie van de Breyer variation.

Het vervolg is een manouvreerspel waarbij eigenlijk alle stukken van beide partijen zo goed als optimaal staan. Omdat wit hier iets meer tempi aan spendeert, kan zwart op de damevleugel alvast starten met een pionnenoffensief. Robby is vast tevreden met het resultaat want er verschijnt een klein maar solide plusje.

Als hij infiltreert met zijn paard op de damevleugel wordt het pas echt leuk. Zeker wanneer wit een kwaliteit in de aanbieding doet. Wit kiest ervoor deze niet te winnen. De loper op g7 moet dan gegeven worden en dit is een beest, daarbij haalt dit gelijk de fantasie uit de zwarte stelling. Er zijn zoveel leuke alternatieven. Zoals doorlopen met de pionnen op de damevleugel. Even flitst de partij van vorige week door mijn hoofd, weer die doorgebroken c-pion, toevallig.

Wit besluit door het midden de tegenaanval in te zetten en creëert eigen dreigingen. Alles houdt elkaar behoorlijk in evenwicht, maar het is door de dynamiek nauwelijks meer uit te rekenen.
Vlak voor de tijdscontrole staat de stelling onder hoogspanning, en die is levensgevaarlijk voor Robby wanneer hij zijn koning net wat te veel aan eigen lot over laat, waardoor deze met wat offers lelijk in het nauw kan komen. Gelukkig gaat de Turk de ultra diepe combinaties niet in, of ziet deze in geheel niet, en waait het gevaar snel over. Na enkele mooie slotzetten worden de wapens begraven. Remise.

Ronde 7: Aanval slaat niet door

De 16e partij in 15 dagen. Het gaat nu ook om uithoudingsvermogen. Met wit tegen senior GM Dmitry Gurevich komt er een Sicilian Najdorf op het bord, een garantie voor strijd. Tegengestelde rokades en als eerste de koningsstelling van de tegenstander slopen, is mijn veel te simplistische idee van deze opening.

Robby offert een toren op f6, soms kun je dit op gevoel blind spelen (net als Txc3 met zwart). Het voelt zeer gevaarlijk aan voor de verzwakte zwarte koning die nauwelijks verdediging heeft, maar dat is gevoel.
Het is eigenlijk ongelofelijk dat het objectief niet goed genoeg is, bijna oneerlijk, maar het is zo.
Op basis van precieze calculatie blijkt dat zwart de boel kan dichthouden en als zo vaak is zwart dan aan de beurt.
Robby verliest.

Scroll naar boven