Op 11 november kreeg ik een keurige e-mail met de aanhef ‘Geacht bestuurslid van de schaakclub Veendam’. Afzender, met vriendelijke groet er bij, Sander Hilarius. Prachtige naam, Hilarius. Kan zo in een rijtje met intrigerende namen: Gatsonides, Ananias, Erasmus, Hilarius, Wasmus. Allemaal echte achternamen. De Noorduijn uitgave, het invorderingsrecht van de fiscus van W.P. Erasmus, ooit prominent op ooghoogte, staat inmiddels op trapjes-hoogte in een van mijn boekenkasten. Zo gaat dat na de pensionering.
Ik word aangespoord een scheurkalender schaken te kopen. Liefst een heleboel, voor de club. Ik heb het even in het bestuur gegooid (zo heet dat tegenwoordig), maar geen enthousiasme. Het is een vluchtig product en als prijzen bij een toernooi zullen ze er toch voor 31 december uit moeten. En dat gaat niet lukken. Zo word ik teruggeworpen op een eigen beslissing. Wel of geen scheurkalender vragen als sinterklaas- of kerstcadeau. Mij schoot te binnen dat ik ergens in de boekenkast een sport scheurkalender heb liggen. Ik vond er zelfs twee en nog wel zonder trapje. Beide volledig in takt. En daar komen we ook gelijk het belangrijkste element in mijn afweging tegen. Ik houd niet van scheuren. Je krijgt zo’n mooi boekje en dan moet je hem kapot maken. En dat lukt mij niet. Vervelend is dat ze niet lekker lezen, met de gelijmde kant boven. Er zit ook geen index bij, als naslagwerk zijn ze het derhalve ook niet te gebruiken. Waarom bewaar je ze dan, hoor ik u zeggen. Weer zo iets, ik houd ook niet van weggooien van gave dingen.
Hoe ik er aan kom? Gekregen met sint of kerst van een zoon. Waarom liggen ze dan nog niet op trapjes-hoogte? Dat komt omdat ik destijds een voorgevoel had dat ze nog eens van pas zouden komen bij het schrijven van een column.
De sportkalender wordt uitgegeven door het Sporthuis en Karel van der Weide staat bij de auteurs. Op de laatste geperforeerde bladzijde staat het onaangename stukje standaardtekst: ‘Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van BV Uitgeverij De Arbeiderspers. De arbeiderspers bestaat dus nog. In mijn jeugd placht ik van mijn oma bij het verjaren een omnibus uitgave van deze uitgever te krijgen. Vandaar AM de Jong en Anton Coolen op kniehoogte.
Ik moet, als gewaarschuwd man, op mijn tellen passen en doe dat dus ook. In de uitgave 2009 staan er 5 teksten over schaken, waarvan eentje over Karel van der Weide. Er staat dat hij in het tijdschrift Matten een artikel heeft geschreven met de titel I’m your man. Verder durf ik niet te gaan. In de editie 2008 was onze sport met 11 dagen vertegenwoordigd en was in aantal 3e na voetballen en wielrennen. Voor onze collega denksporters: niets over dammen en bridge. Eénmaal Go, in 2008. De scheurkalenders zijn opgemaakt in het formaat “inleiding en vraag aan de voorkant, uitgebreid antwoord op de achterzijde”. Het antwoord kunt u aan de webmaster vragen, het gaat over voetballen en de vraag komt hier: Met wie vormde Wasmus in de jaren vijftig een paar seizoenen de linkervleugel van ADO?.