Alle tijdschriften, brochures en soortgelijk materiaal die ons huis binnenkomen gaan niet meteen de papier-container in. Ze worden vrijwel allemaal gelezen. Daarna volgt er een splitsing, waar een vaste lijn inzit. Tijdschriften waar anderen interesse in zouden kunnen hebben, blijven beneden, de rest gaat naar boven. Ze worden dus op twee plaatsen bewaard totdat zo’n stapel te groot wordt.
Een deel wordt voor de eeuwigheid bewaard (waaronder natuurlijk het tijdschrift van de schaakbond) en de rest gaat roemloos richting papier-container. Roemloos, maar niet onberoerd. Want ik kijk er toch nog even naar. Zit er iets bij dat ik nog gebruiken kan? Een artikeltje om in een platenhoes te bewaren, bijvoorbeeld. Omdat ik zelf heel graag artikelen in platen-hoezen zou willen vinden, denk ik dat mijn kinderen dat ooit ook leuk zullen vinden. Of anders wel de kopers van de platen nadat mijn kinderen ze op marktplaats gezet hebben. Om even heel actueel te zijn: het artikel in de Volkskrant van 23 december 2015 over de zoon van Boudewijn de Groot zal een dag later in een van zijn albums worden opgeborgen.
Ik kwam onlangs, het was weer eens tijd om een stapel aan te pakken, een enveloppe tegen van het Leger des Heils met ansicht-kaarten. Dat zijn van die kaarten die ik niet durf te versturen. Anderen hebben daar minder last van, want ik krijg er wel eens eentje toegestuurd. Die komt dan als een lelijk eendje tussen de uitbundige, luxe wenskaarten te staan. De bovenste kaart uit de enveloppe trekt mijn aandacht. Er staat op: “samen onafhankelijk” en “goed gevoel, gezond”. Een dame, al in denk-houding, schudt een mannenhand. Ze kijkt hem niet aan, haar blik is reeds naar beneden gericht. De handen ontmoeten elkaar boven een schaakbord.
Het is een mooi bord, de velden zijn zwart en licht beige en wit omlijnd. De stukken, in de beginopstelling gepositioneerd, zijn prachtig uitgesneden. Marmer wit en hout bruin met donkere plekken. Het zou zo een handgemaakt spel kunnen zijn. Geen geschikt spel om mee te spelen. Te zwaar denk ik. Maar het is wel een prachtig plaatje. Deze gaat bewaard worden! Ik leg hem straks in een van mijn schaak-boeken.
Hoewel ik, als schaker, de relatie van onze sport met ‘goed gevoel’, ‘gezond’, ‘samen’ en ‘onafhankelijk’ wel aanvoel, vraag ik mij af of dat voor iedereen zal gelden. Het blijkt mij echter dat in de hele serie tekst en beeld niet immer een logisch verband met elkaar hebben.
Ik ben dus gewoon te kritisch. Het Leger des Heils heeft op speelse wijze in krachtige termen alle elementen uit haar visie en missie op negen ansicht-kaarten vormgegeven.
Op de achterzijde van de kaarten staan de activiteiten van het Leger des Heils afgedrukt.
De kerstperiode is de tijd van de mooie gedachten.
Op de ‘schaak-kaart’ staat achterop: “Onze deur staat open. Wij helpen bij het oplossen van problemen die te maken hebben met isolement, armoede en sociale uitsluiting van kwetsbare mensen”. Daar voeg ik aan toe”: “En daar kunnen wij allemaal een steentje aan bijdragen”.
Ik wens u allen goede kerstdagen en een voorspoedig 2016