(JvdB) – Tata Steel 2015: Harrie Boerkamp de “Michiel de Ruyter” van Promotie
Vrijdag 16 januari 2015 was de start van de tienkampen. Een ware armada was uit Zoetermeer vertrokken om strijd te leveren tegen andere schakers uit binnen- en buitenland. Maar liefst 17 (ex-)leden van Promotie en Botwinnik schreven zich die vrijdag in, onder wie vier debutanten: Sebastiaan de Jong, Frans Martens, Maurice Hettfleisch en John Tan. In de afgelopen jaren zijn de nodige tradities ontstaan. De eerste vrijdag verkennen de meesten van ons het strand, al zijn we zo wijs geworden niet meer de duinen in te gaan na de survival-ervaringen van enige jaren geleden. We waren zo ver afgedwaald dat we alleen nog tijgerend onder prikkeldraad op tijd in de speelzaal konden arriveren.
Die vrijdag stond er een gure wind op het strand. Slechts die-hards als Dirk Brinkman en Henk Noordhoek verkozen het zandstralen als voorbereiding voor hun eerste partij. Anderen stapten een vertrouwde standtent in om te ontdekken dat niet alleen de vertrouwde zaal gesloten was, maar ook Oma Bobs kroketten niet meer op het menu stonden. Dat Bob Ameling later die middag zijn partij verloor kon niet uitblijven nu onze vaste culinaire openingszet in Wijk aan Zee niet meer bestond. Bob bleef tot de laatste dag in de war, maar daarover straks meer.
De Zoetermeerse armada kwam vrijwel elke dag in dezelfde opstelling aangevaren. We beginnen met het admiraalsteam. Onze “Michiel de Ruyter” bleek Harrie Boerkamp. Als enige van ons wist hij zijn groep te winnen. Ook kwam hij de hele week door zonder nederlaag. Het Vlissingen-syndroom lijkt overwonnen; dat kunnen we ook zeggen van zijn stuurman Rens Minnema. Na een slechte start (1 uit 3) herstelde hij zich en wist hij beslag te leggen op de 2e plaats. Aangezien de prijzen uit schaakboeken bestaan konden beide heren hun boekenkast rijkelijk aanvullen met nieuwe schaakboeken. De beide matroosjes die met Rens op een rantsoen van gevulde koek en junkfood van wegrestaurants meevoeren (Joris Geene en Robby Kevlishvili) scoorden beiden 50%; Robby deed dat zelfs in de top-groep waarin hij de Zoetermeerse hegemonie (nog?) wel moest gunnen aan Arthur Pijpers die daar heel knap tweede werd met een TPR van 2489.
Ed Eveleens stuurde dagelijks Otto Boot, Bob Ameling en Jaap van den Berg naar Tata Steel. Het waren steeds historische tochten met de bijna 70-jarige Otto en de bijna 80-jarige Bob die ons over vroeger vertelden. Zo vertelde Bob terloops dat hij in 1958 (!) met de Holland Amerika Lijn aanlegde voor de haven van Havanna waar de revolutie nog moest beginnen. Het ontbrak er nog aan dat hij een partijtje schaak met de jonge Fidel Castro gespeeld had. Zowel Otto (2e) als Bob (3e) viel in de prijzen, wat de jonkies Ed en Jaap niet lukte. Jaap begon sterk met 4 uit 6, maar sloeg toen twee partijen lang remise-aanbiedingen af met twee nullen als gevolg. Het remisevoorstel op zondag werd meteen aangenomen. Spectaculair was die zondag vooral de tijdnoodfase waarin Bob beland was. Voor leesbaar noteren hadden hij en zijn tegenstander geen tijd meer, maar toen Bob zijn eigen pion sloeg zag zijn tegenstander dat ook niet. Pas zetten later na de tijdcontrole zag Bobs tegenstander dat hij ineens een pion voorstond. Toen pas realiseerden de heren zich wat er gebeurd was… De vrede was snel getekend. Bob vergat wel zijn prijs af te halen. Ed, die zich kwakkelend door het toernooi werkte sloot het toernooi af met een klinkende overwinning.
Rob de Vries en Frans Martens waren de stuurmannen die ook Henk Noordhoek, John Tan en Maurice Hettfleisch naar Wijk aan Zee brachten. Van hen vielen Rob en Maurice in de prijzen. Rob, aanvankelijk ingedeeld in een spookgroep (99) scoorde na de rustdag een 100% score! Grijnzend liep hij de laatste dag door de straten in Wijk aan Zee te genieten van zijn matvalletje. Frans begon wisselvallig, maar toonde zich daarna de stabiliteit zelve met zes remises op rij waarna zijn Hongaarse tegenstander besloot de laatste dag maar niet te verschijnen. John bleef op 4 punten steken; Henk haalde een half puntje meer ondanks al zijn verwoede pogingen partijtjes uit te melken wat zijn medepassagiers lijdzaam ondergingen. Maurice herstelde zich goed van zijn slechte start met twee nederlagen en werd uiteindelijk tweede.
De solovaarders Sebastiaan de Jong en Dirk Brinkman vielen beide buiten de prijzen. Sebastiaan kende een mooie score van vijf punten, terwijl Dirk zijn blazoen nog wist te redden door twee punten in de laatste drie ronden. Gelukkig leverde het stormschaak hem wel een prijs op.
En zo kwam er ook voor de Zoetermeerse delegatie een einde aan het 77e Tata Steel Chess Tournament. In de schaduw van Carlsen en Giri hebben wij ons weer prima vermaakt. Rob (hartelijk dank) hield de achterblijvers dagelijks op de hoogte van onze voortgang. We kijken uit naar de 78e editie, waar ons inmiddels jaarlijks bezoek aan ‘t Visserhuys vast ook niet zal ontbreken. Sterker nog: op hun Facebook-pagina staat al dat ze ons volgend jaar weer verwachten!!