Vanwege activiteiten elders (wat kan er nou belangrijker zijn dan schaken?!) heeft de heer Pevenu een off-day genomen. De vraag voor aanvang van de wedstrijd van het Eerste in het verre Velperbroek was: wie schrijft het verslag?
Niemand durfde het aan. De angst om de pen op te nemen was zichtbaar aanwezig. Het gerucht gaat dat de vorige vervangende columnist thuis was gebeld en met lijfelijk geweld was bedreigd. De bedreigingen logen er niet om. Variërend van kruisiging op het Marktplein tot het worden gespietst op het hekwerk van paleis Noordeinde in het dorp verderop.
Een toevallig passerende passant werd gevraagd en argeloos stemde hij in. JW kende hem vaag en vertelde ons dat de passsant Nep Man heet. Hier is zijn verslag.
Argeloos? Nee hoor, ik weet er van, de reputatie van de heer Pevenu is zelfs in nette Velperbroek bekend. Daarom, om aan fysiek geweld te ontkomen durf ik geen lang verslag te schrijven. Hoe meer letters hoe groter de kans op onwelgevallige teksten, niet waar? Ik riskeer lijf en leden maar vooruit, omdat het de laatste wedstrijd is.
Er kwam zelfs een fanatieke supporter uit het verre Bolivia, een reis van maar liefst 10.052 kilometer! Later kwam nog een fan uit het verre verleden die zijn vakantie in Maarn had onderbroken! Daarnaast reed een snelle bolide het dorp in met onze trouwe supporters Rens en Harrie. Aan de supporters ligt het niet. Het woord is aan de 8 spelers.
Bernard was als eerste klaar; hij vergreep zich ergens maar zijn tegenstander zag het niet en werd daarna uitgetikt. Niet lang daarna verscheen Maarten in de kantine en liet de laatste zetten zien. Hij mag dit zelf aan u uitleggen in het clubblad want al die ingewikkelde penningen zijn moeilijk te begrijpen voor iemand van mijn niveau.
Als derde verscheen Max op het toneel. Een bijzondere verschijning, volgens zijn trotse teamgenoten een product uit de eigen jeugd met veel talent. Vorig jaar speelde hij nog wild en ongecontroleerd maar deze jongeman schijnt vorderingen te hebben gemaakt. Als beloning voor zijn vertoonde spel mocht hij op landelijk niveau debuteren. Spelend met de zwarte stukken (schijnt net als bij golf een extra handicap te zijn) maakte hij één pion buit maar voor alle zekerheid pakte hij er nóg één en scoorde het punt.
Ik had mij voorgenomen om geen lang verslag te maken, u weet wel waarom: ik wil nog lang in goede gezondheid van mijn pensioen genieten. Bij voorkeur zonder spijkers door mijn handen en zonder doornenkroon om mijn hoofd en niet prijkend op een hekwerk.
Ik sla een paar partijen over en eindig met de laatste partij. Nico heeft wit en na ergens een snelle winst te hebben gemist, bleef een lastig eindspel over. Of niet?!
De laatste zet van zwart was Pd5-b6. Nico speelde hier Tb8xb6! Na a7xb6 en Le5-b8 was de dreigende promotie van de a-pion genoeg voor een winstpunt.
Uiteindelijk ging Promotie met een 6-2 overwinning naar huis. Naar huis? Nee, eerst werd een tussenstop gemaakt in Leiden. Om het seizoen af te sluiten werd in een Thais restaurant een voortreffelijke maaltijd genuttigd. Ook Nep Man was van de partij en aan het einde van de avond speechte hij “Heren, het was een goed en gezellig seizoen. Graag tot volgend jaar!”.