Rustig openen, complex maken, de spanning laten oplopen….en dan omver duwen die oude mannen.
Deze wedstrijdinstelling kregen de kopman en coach van Promotie 1 als advies mee van een bekende sterke Zoetermeerse schaker, die die regenachtige dag de natte tennisbaan verkoos boven het droge schaakbord. Over wedstrijdinstelling gesproken!
Maar wie op 10 mei rond 15.00 het Nationale Schaakgebouw van DD binnentrad merkte al snel dat de heren van Promotie 1 dit advies in de wind hadden geslagen. Onder het toeziend oog van een aantal niet opgestelde spelers (hulde voor deze loyaliteit) en de harde kern van de supportersschare van Promotie stapelden de heren remise op remise op. Nu was ook gebleken dat het advies voor een deel achterhaald was. Want waar Promotie good old Hans Meijer opgesteld had ten koste van de eeuwig jeugdige Manuel Nepveu , bleek DD 2 zich dit jaar verjongd te hebben met de jeugdspelers Marijn den Hertog en Daniil Kolodkin. En dat hebben hun tegenstanders geweten.
De eerste remise kwam van Bernard Bannink. In de analyse achteraf bleek dat een wijs besluit van Bernard te zijn geweest. Nico en Paul volgden zijn voorbeeld en daarna kozen ook Ben en Hans voor de veilige weg. Toen ook Henk besloot de strijdbijl te begraven tegen Kolodkin bekroop de harde kern de twijfel: waren we daarvoor gekomen en – vooral – is het niet een beetje riskant om alles op de laatste twee partijen te laten aankomen. Waarom niet doorspelen? Die ongerustheid werd bewaarheid, want al snel sloeg het noodlot toe: Sipke maakte een ernstige fout, de jonge Marijn profiteerde en Sipke kon opgeven. Maar omdat Bert zijn slag had geslagen na een fout van zijn tegenstander (stukwinst) leek er nog geen vuiltje aan de lucht. Immers 4-4 was genoeg. Maar dat was niet genoeg voor DD om zich te handhaven . Berts tegenstander ging daarom op pionnenjacht om zodoende remise en lijfsbehoud af te dwingen. En helaas voor Bert en Promotie slaagde hij daarin: gevolg Promotie verliest met 4½ – 3½.
En de schrik sloeg Promotie 1 om het hart: zouden we nu toch nog gedegradeerd zijn? Ook de harde kern, versterkt met niet opgestelde spelers begon zich te roeren: de spijkers erin. Kortom, het was de vraag of de harde kern de spelers nog wel rustig toe zou laten in Zoetermeer waar deze voornemens waren het seizoen af te sluiten in een restaurant.
Gelukkig hoorden we net voor de terugreis dat kampioen Stukkenjagers en DSC aan hun sportieve plicht hadden voldaan waardoor zowel DD als Promotie zich konden handhaven. En kon de dag in aanwezigheid van de harde kern in Bella Torino in goede harmonie afgesloten worden. Want acht wedstrijdpunten en 36 bordpunten terwijl je op papier de rating zwakste bent, is een keurige prestatie die door de sterkte van deze klasse misschien onderbelicht blijft.