Niet alle mensen verdoen hun tijd met denksport. In Friesland woont een echtpaar dat hun hart verpand heeft aan de Anglicaanse kerkmuziek. Zij schrijven tijdens de Engelse schoolvakanties met projectkoren in bij alle kathedralen in Engeland. Dan zijn de eigen koren met vakantie en worden de diensten verzorgd door gastkoren. Onze oudste zoon, jeugdleider bij de NOSBO (de Noordelijke schaakbond), zingt aanzienlijke beter dan hij schaakt en had zo doende al enige malen in kathedralen gezongen, toen hij mijn echtgenote overhaalde zich op te geven voor een serie kerkdiensten in Westminster Abbey. Zo verzeilde ik voor de derde keer dit jaar in Albion. De tweede dag hadden wij een mooie wandeling bedacht: van Abbey Road, St. Johns Wood (met het beroemdste zebrapad ter wereld) naar de Westminster Abbey via drie grote parken. In het Hydepark bevonden we ons plots midden in een demonstratie tegen het optreden van Israël en het beleid van de sprekende pop die het hoofd van de Engelse regering is. We liepen enthousiast een klein half uurtje mee en bogen toen af om het eigen uitgestippelde traject te volgen, om, tot onze verrassing, op het Parliament Square de kop van de stoet weer tegen de komen. De kathedraal staat naast de parlementsgebouwen, dus ik had het kunnen bevroeden. De beide koorleden moesten repeteren, ik kon mij verheugen op een hele serie gepassioneerde sprekers. Grote indruk maakten zes orthodoxe joden, die vanwege de Sabbat niet in het openbaar mochten spreken, maar zeer nadrukkelijk lieten weten dat wij het Zionisme niet moesten verwarren met het Judaïsme en dat zij zich tegen het beleid van de eigen regering keerden. Op onze laatste dag in Engeland kregen we vanuit een hele andere dimensie te maken met de internationale spanningen: de extreme beperking van de handbagage en als gevolg daarvan de chaos op de luchthavens. Eerst stonden we in Luton een uur in een Easyjet tent te wachten om toevallig op te vangen dat onze vlucht was geannuleerd. De officials waren niet op de gedachte gekomen dat om te roepen. We mochten trouwens niet echt mopperen, want een echtpaar uit Glasgow had al twee dagen tevergeefs getracht een vlucht naar huis te krijgen en wij kwamen dezelfde dag nog weg. Wel hebben wij in totaal 3 uur in rijen gestaan en 6 ½ uur in lounges gewacht. Dat wachten is een hele kunst op zich. Niet te veel drinken vanwege het bordje “na dit punt is er geen toiletgelegenheid meer” en niet in slaap vallen (de tijden moeten worden afgelezen van een scherm en er wordt rustig vertrokken zonder u). Rustig blijven, anders krijg je het te warm, om de beurt een stukje lopen anders ben je allebei de zitplaats kwijt. Bijna was ik tot complete verveling veroordeeld tot ik stuitte op bijgaande stelling. Ik was weer klaar wakker. Stelling: Wit (Mickey Adams) Kc5, Pg6, pionnen c6, f6; Zwart (Boris Gelfand) Kc7, Td8 Dortmund 2006 Adams won na 117 zetten. Hier had zwart remise kunnen maken. Was dat met (a) Td1, (b) Td6 of (c) Ta8 ?
De beide koorleden moesten repeteren, ik kon mij verheugen op een hele serie gepassioneerde sprekers. Grote indruk maakten zes orthodoxe joden, die vanwege de Sabbat niet in het openbaar mochten spreken, maar zeer nadrukkelijk lieten weten dat wij het Zionisme niet moesten verwarren met het Judaïsme en dat zij zich tegen het beleid van de eigen regering keerden. Op onze laatste dag in Engeland kregen we vanuit een hele andere dimensie te maken met de internationale spanningen: de extreme beperking van de handbagage en als gevolg daarvan de chaos op de luchthavens. Eerst stonden we in Luton een uur in een Easyjet tent te wachten om toevallig op te vangen dat onze vlucht was geannuleerd. De officials waren niet op de gedachte gekomen dat om te roepen. We mochten trouwens niet echt mopperen, want een echtpaar uit Glasgow had al twee dagen tevergeefs getracht een vlucht naar huis te krijgen en wij kwamen dezelfde dag nog weg. Wel hebben wij in totaal 3 uur in rijen gestaan en 6 ½ uur in lounges gewacht. Dat wachten is een hele kunst op zich. Niet te veel drinken vanwege het bordje “na dit punt is er geen toiletgelegenheid meer” en niet in slaap vallen (de tijden moeten worden afgelezen van een scherm en er wordt rustig vertrokken zonder u). Rustig blijven, anders krijg je het te warm, om de beurt een stukje lopen anders ben je allebei de zitplaats kwijt. Bijna was ik tot complete verveling veroordeeld tot ik stuitte op bijgaande stelling. Ik was weer klaar wakker.