Zo’n tweemaal in de maand gaan mijn echtgenote en ik naar de plaatselijke kringloopwinkel. We vinden dat leuk. Op vakantieadressen doen we dat ook. Maar speciaal naar elders gevestigde vlooien- of rommelmarkten en kringloop- of inbrengwinkels gaan, nee, doen dan we nu juist weer niet. Ik loop linea recta door naar de afdeling boeken en platen, mijn vrouw begint bij de serviezen. Het gaat trouwens goed met onze plaatselijke kringloopwinkel. Niet alleen mijn plaatsgenoten frequenteren de zaak, er komen ook de Oosterburen, de Eems-Dollard bewoners van de andere kant van de rijksgrens. De winkel is eigendom een bedrijf dat voor de gemeenten ook re-integratie trajecten verzorgt en zo kan het gebeuren dat tussen het personeel mensen lopen die te werk zijn gesteld ter behoud van hun uitkering. (Ja, ja dat kan tegenwoordig weer in ons land). Vlak voor de kerstdagen was het weer zo ver. Bij de platen trof ik een album van Liesbeth List, met daarop een Nederlandstalige versie van “the Summer is over”. Even kijken of de goede plaat in de hoes gestoken is en hoe het met de krassen zit. Top! Voor 70 cent een goede koop. Ik kijk nog eens naar de foto op de hoes. Mooie foto. Fotografie is immer een zeer belangrijke factor geweest bij de albumhoezen van de Amerikaanse zangeres Nancy Wilson. Op Nederlandse albums had ik het niet eerder ontdekt. Liesbeth kijkt mij aan. De ogen kijken heel verleidelijk. En er ook afstandelijkheid bij. Ik verleid jou, maar weet waaraan je begint! Ik ervaar het alsof Caïssa naar mij kijkt. Uit haar ban kan ik niet komen en wil ik niet komen. Steeds boeit zij met haar variaties. Haar schoonheid meen ik te begrijpen, met passie en vaardigheid speel ik Ik schiet tekort in rekenkracht en memorie en zal dus nooit verder komen dan de dans. Caïssa bezit mij, maar ik haar niet. Ik loop naar de boekenafdeling. Een jaar of wat geleden trof ik daar een Karl May uitgave aan. Een vooroorlogse uitgave. Vijftig jaar lang had Winnetou me koud gelaten. Nu, echter, had ik één van de vijf dikke uitgaven in handen, die ik nagenoeg in één ruk had uitgelezen en die mij als kind buitengemeen geboeid hadden. Ze waren van een klasgenoot die in de Klimopstraat woonde. De prijsbeoordelaar had in de gaten gehad dat dit wel eens een collectors item kon zijn en er een prijs van € 7.50 aangehangen. Ik heb het gekocht en verslond het meteen. Al lezende bleek ik nog vrij veel te weten van het avontuur. De nostalgie en de verzamelaar in mij vonden elkaar en ik loer vanaf dat moment op Karl May boeken. Ik ben er inmiddels achter gekomen dat er vele heruitgaven zijn van allerlei uitgevers en kwam tot mijn verbazing alweer een voor mij onbekende uitgave van een bekend verhaal tegen. De zesde inmiddels. Ik besloot de lokroep te weerstaan en niet aan deze serie te beginnen. Door naar de afdeling spellen. Voorheen stonden de schaakboeken bij de sector sport, maar na een herindelingslag staan ze opeens bij de spellen. Veel is hier niet te verwachten. Onze overleden leden laten tegenwoordig hun boeken na aan de club of de erfgenamen hanteren moderne methoden om ze aan de man te brengen. Maar toch, zie daar, Prisma 691, schaakboek nummer 2 van Hans Bouwmeester. Ontbrak nog. Ik sla open om de prijs waar te nemen en lees: “In mijn leven zijn twee grote liefdes geweest, mijn vrouw en het schaakspel, maar geen van beide heb ik ooit begrepen”. Hans Bouweester citeert een oude filosoof in zijn voorwoord! Liesbeth List en de oude filosoof, in tijd en ruimte samen gekomen. Ik geniet intens van dit toeval. Dan valt mijn oog op nog een boek. Let wel, in de sectie spelletjes! Zou één der te werkgestelden een klein beetje humor hebben gezocht? Of zou het verkeerd zijn teruggezet door een bezoeker. Hoe dan ook, het is een nuchtere kijk op de kringloop van het leven. Op de plank in de sectie spelletjes stond het boek “Hoe worden baby’s gemaakt”!
