|
Motie van treurnis |
Chris Schoon |
Materiaalcommissaris komt met Motie van treurnis door afwijzing investeringsplannen
Mondelinge toelichting op het jaarstuk “Materiaal 2010 / 2011”
1. Mededeling vooraf
Tijdens mijn presentatie (zie punt 2) heb ik navraag gedaan naar vier zoekgeraakte borden. Willem Jutte deelde mee dat hij ze thuis had. Prachtig. Echter bij navraag bleek dat het ging om een paar oude borden van de Leyens. De vier van Olympus zijn dus nog steeds weg. Wie weet hier meer van?
2. Uitgesproken toelichting
Ik veronderstel dat een ieder het heeft gelezen. Er missen vier schaakborden. Geen sinecure. Je neemt ze toch maar niet even onder je jas mee. Zo veel kleerkasten lopen hier toch ook niet rond. Uw onvermoeibare materiaalcommissaris heeft in Zoetermeer inmiddels uitgebreid research verricht. Navraag is gedaan of de borden soms achtergebleven zijn bij de externe schaaklessen en bij "Team 1 uit": nooit zonder risico. Helaas zonder resultaat. Het zit me hoog. Ik overweeg de TV-programma’s Vermist, Opsporing verzocht en Boer zoekt bord in te schakelen.
Hier nogmaals de oproep aan iedereen: waar kunnen die borden uithangen?
Ik had dit jaar een groot probleem om met een investeringsvoorstel aan het bestuur te komen. Ik moest kiezen uit twee potentiële kanshebbers. Uiteindelijk heb ik ze beide bij het bestuur ingediend.
Het eerste investeringsplan heeft te maken met het actuele probleem van vandaag: zoekgeraakt materiaal. Het plan voorziet er in om al het materiaal te voorzien van een chip zodat met tracing en tracking de spullen te allen tijde en overal zijn te volgen. Zoekacties van uw inmiddels vermoeide materiaalcommissaris behoren dan tot het verleden.
Het tweede plan heeft van doen met de aanschaf van sensoren om de stress tijdens een schaakpartij te meten. Hoewel ik veelal creatief genoeg ben om zelf met ideeën voor geavanceerde en uiterste nuttige investeringen te komen, haalde ik dit idee uit het septembernummer van TNO-magazine. Daarin werd beschreven hoe met sensoren de stress van Loek van Wely tijdens een schaakpartij werd gemeten. Draadloos. Wel zo handig als je even een bakje koffie wil halen. Van Wely droeg sensoren waarmee ademhaling, hartritme en zweet werden geregistreerd. TNO claimt dat op een objectieve wijze stress en emotie kunnen worden gemeten. En dat schijnt uniek te zijn. Nu is al wel te meten of iemand opgewonden is, maar er kon geen onderscheid gemaakt worden tussen boos en blij.
Nu moet ik u zeggen dat wij dit onderscheid wekelijks wél kunnen maken. Wie herinnert zich niet het echec van rondvliegende schaakstukken veroorzaakt door een schaker die schandelijk had verloren? Ik noem geen namen. Was zijn actie uit blijdschap? Ik dacht het niet. Maar de constatering van blij of boos kan helaas nu alleen nog maar na de partij worden vastgesteld. Wat is er mooier om dit tijdens een partij te kunnen signaleren. Om te zien dat een genadeslag, bij de tegenpartij resulteert in een piek in het cardiogram tot een angstaanjagende hoogte. En dat allemaal te volgen op monitoren aan de wand.
Nu de leeftijd van sommige senioren al zorgelijke dimensies begint aan te nemen, is het ook niet verkeerd dat Promotie aan preventie gaat werken. Een forse toename van hartritme en zweet, zou de wedstrijdleider kunnen doen nopen de desbetreffende schaker aan een hartmassageapparaat te leggen. Dat dit gestelde niet geheel buiten alle proporties is, herinner ik me nog van de potjes schaak met mijn vader op de zondagochtenden na de kerk. Ja ik weet het, ik heb een rotjeugd gehad. Bij vader brak vaak het zweet uit en dat lag zeker niet aan mijn abominabel spelniveau. Integendeel. Voor zijn gezondheid schakelde ik over naar een lager niveau. Een aanpassing waarvan ik tot de dag van vandaag de gevolgen ondervind.
Een interessante toepassing van de stressmeting is de weergave van schaakpartijen op de website. Voortaan worden niet alleen de notaties gegeven, maar ook de cardiogrammen van beide schakers, voorzien van de zetnummers. Bij het verslag zijn dan geen uitroep- en vraagtekens meer nodig.
Wat ook nog een gevolg van te veel stress kan zijn, is een aandrang om te plassen. Om dat tegen te gaan had ik nóg een leuk investeringsideetje …………
Ik laat het maar even bij tracking en tracing en de aanschaf van stress-sensoren. Voor beide investeringen heb ik bij het bestuur een kostenbegroting ingediend van € 8.000 elk. U begrijpt het al, dit bestuur heeft mijn plannen niet overgenomen. Ik stel voor dat vanwege dit conservatisme van het bestuur, de leden instemmen met mijn motie van treurnis.