(Jaap van den Berg)
Deze openingszinnen van Adele’s Skyfall (http://www.youtube.com/watch?v=StJLvbPIvTw) klonken uit mijn ipod toen ik op weg was naar het Stedelijk College. Daar vond de door Botwinnik goed verzorgde gezamenlijke slotronde van de 2e klasse van de HSB plaats. Voor Promotie 4 stond er veel op het spel. Na de onnodige nederlaag tegen Rijswijk verkeerden we in serieus degradatiegevaar. Er moest tegen concurrent DCSV 1 minimaal 3½ punt gehaald worden om degradatie te voorkomen. Teamleider Jan Veldhuizen had opnieuw twee invallers moeten opstellen. zodat het totale aantal ingezette spelers op 17 uitkwam! De wedstrijd begon goed. Ferdi Sieben bekroonde zijn drie invalbeurten met de derde overwinning op rij. Harry Breuker moest echter zijn meerdere erkennen.
Schrikken werd het toen Max Toxopeus, die aan de winnende hand was, een vermaning kreeg van scheidsrechter Thomas van Beekum: nog een keer niet noteren, dan verliest u de partij. Max was even zijn stuk gebracht, overzag een mat in één, maar even later wist hij toch te winnen. Ook Jan Veldhuizen won, zodat we nog maar een half punt nodig hadden om degradatie te voorkomen. Daarop moest een tijd gewacht worden, want Dingeman van Nies en Rudi Matai verloren. Dus stond het 3-3 met nog twee partijen te gaan. De woorden van Adele “This the end” dreigden bewaarheid te worden. De Promotie-gezinden hielden hun adem in toen ze zagen dat Ed Eveleens alleen een koning had, terwijl zijn tegenstander daarbij nog kon beschikken over een loper en een dame.
De tegenstander van Jaap van den Berg speelde in tijdnood alles op alles en dreigde nog tegenkansen te krijgen. De kopman van DCSV mocht het remise-aanbod van Jaap niet aannemen. Uiteindelijk pakte het allemaal goed uit. De tegenstander van Ed slaagde er niet in op tijd Ed mat te zetten en ging door zijn vlag. Jaap won op tijd. Promotie 4 was gered.