(door Pieter Hijma, teamleider)
De eerste wedstrijd van het seizoen was tegen Pomar 1(!) met ca. 100 elopunten meer. Pomar heeft een clubgebouw, dat diep in de bossen van Rijswijk ligt verscholen; een plek waar de navigatiesystemen geen raad mee wisten. Ouderwets zoeken en vinden dus. De wedstrijd kende een uitslag van 6-2 in ons nadeel, hetgeen ons niet volledig verbaasde.
De strijdlust van de teamleden was groot, maar Jeroen kon niet tot een succesvolle aanval komen en moest zijn koning omleggen. Dit overkwam ook Dingenman en Martin, die er net niet in slaagden remise af te dwingen. Jan kon in de eindstand van zijn partij mat in één geven. Het probleem was, dat zijn tegenstander, dat een zet eerder bij hem (zag hij wel aankomen) had gedaan.
Mijn tegenstander had (bleek later) ca. 250 elopunten meer dan ik, maar ik heb dat niet gemerkt. Hij heeft alleen maar verdedigende zetten gedaan, totdat alles vastgemetseld was en remise onvermijdelijk was. Misschien had ik meer moeten durven, maar ik was niet ontevreden.
Kees besloot na overleg tot remise, omdat er geen winstkansen meer waren. De enige die wellicht had kunnen winnen was Frans. Hij speelde tegen “1740” de sterren van de hemel en kreeg een voorsprong van loper en twee pionnen. Reden om op te geven, toch? Uit solidariteit met zijn teamgenoten liet Frans remise (eeuwig schaak) toe.
Chris belandde aan het eind in een penibele situatie, maar zijn tegenstander vond bij een tussenstand van 5½-1½ remise een goede oplossing en Chris toen uiteraard ook.
Meer zat er niet in, maar het was weer een prima schaakavond. We bereiden ons nu in ons trainingskamp (maandagmiddagen in de Amazonestroom) rustig voor op de volgende uitdaging tegen Lierse 1(!).